De verslaafde Tasmaanse Duivel

" Die raaf is mooi de aap gelogeerd!" vertelde kalkoen aan de andere dieren in het cafe. " Zit hij opgescheept met een kind wat niet van hemzelf is, en een doorgedraaide ex-tasmaanse duivel."
De andere dieren knikten instemmend. Raaf was de pineut.
Raaf was verliefd geworden op een tasmaanse duivel, die zwanger was. Raaf vond dat geen punt, en voede de baby zo goed mogelijk op. Maar tasmaanse duivel bleek nogal in de war, bleek achteraf. Dronk liters aalbessenlikeur iedere dag, en snoof eikels op in haar neus. De likeur was niet echt goed voor haar, maar de eikels waren het ergst. Die bleven dan bij het tussenschot van haar neus steken waardoor ze geen lucht kreeg. En dan ging ze gillen. Heel het bos werd daar wakker van dan. Niemand sliep de nachten nog door!! En raaf kon het dan weer oplossen. Met een ontstopper trok hij de eikels dan uit haar neus, en dan ging het weer een beetje.
Maar uiteraard waren de dieren niet gelukig met deze situatie. Door het gegil konden ze niet slapen, en de baby van tasmaanse duivel ook niet. Dus als het eindelijk rustig was, begon de baby weer heel hard te huilen. Raaf had er een dagtaak aan. Dit had hij niet verwacht! Raaf hoopte op een rustig gezinnetje! Maar nu was hij alleen maar bezig om alles in goede banen te laten lopen.
Raaf kon op een gegeven moment niet meer. Hij kwam snakkend naar adem bij het cafe, en bestelde 4 wortelsap in 1 keer. En raaf hield helemaal niet van wortels!!!
"Zeg raaf, moet jij het niet wat rustiger aan gaan doen?" vroeg pantoffeldiertje voorzichtig. " Wat? Hoe? Waar is ze nu weer?" mompelde raaf, en het zweet brak hem uit. Raaf was niet te benaderen meer. Zat in zijn eigen wereld. De dieren in het bos maakten zich ernstig zorgen om de situatie. En raaf die er aan onder door ging, en hun nachtrust die verstoort werd.
Raaf zat er maar mee. Hij moest iets verzinnen op de situatie. Maar wat???
Opeens bedacht raaf wat. Hij moest eens met zebra praten! Die had ooit gestudeerd voor chirurg, maar wegens geen vingers kon hij niet precies genoeg werken. Zo gezegd, zo gedaan. Raaf vloog naar zebra en binnen een half uur waren ze eruit.
" Bedankt zebra! Dit is het beste plan wat ik de laatste tijd gehoord heb!"
Raaf vloog naar zijn hol. Daar lag tasmaanse duivel bij te komen van een flinke nacht doorhalen. Raaf had een grote zak eikels mee, die gedrenkt waren in aalbessenlikeur. Hij legde ze 1 voor 1 neer, met een paar meter er tussen. Het spoor leidde naar de operatiekamer van zebra, die overigens al 10 jaar niet meer in gebruik was.
Tasmaanse duivel rook het meteen. Liet haar baby achter en volgde het spoor, onderwijl luid gillend.
Op het moment dat ze bij zebra aankwam was ze zo in de lorem dat ze niets meer doorhad. Raaf ving haar daar op en legde haar op de operatietafel. Zebra kwam vlot eraan. Mondkapje op, en een scalpel tussen zijn beide voorpoten. " Hmm, vingers zou toch makkelijker wezen." , mompelde zebra.
Maar vol goede moed begon hij te snijden in de schedel van tasmaanse duivel. Hij wroette en wroette en haalde alle overbodigheid uit de schedel. Uiteindelijk bleef er een heel klein stukje hersen over.
"Dat moet genoeg zijn. " zei zebra, en naaide de boel iets minder vakkundig dicht.
"Klaar raaf!! Hersenen om te ademen, eten en een kind op te voeden. Verder niets. Ideaal nu, haha!"  Zebra vond het een geweldige prestatie al zei hij het zelf. "Bedank zebra! " antwoorde raaf. Het was wel wat teveel van het goede vond hij, maar ja, beter dit dan het gegil en gestress.
Na een aantal dagen was iedereen weer helemaal bijgekomen. Tasmaanse duivel was bezig met haar kind opvoeden, eten slapen, en misdroeg zich geen 1 keer meer.
Alle dieren hadden een goede nachtrust en waren vrolijk. En raaf zag de zon ook weer schijnen. Hij had een mooie vlinder ontdekt. Was tot op zijn oren verliefd!!!! " Eindelijk een normaal dier die van mij houd." zei raaf tegen zichzelf.
"Maar die hersentechniek van zebra. Daar moet ik ooit nog eens wat mee verzinnen. Mischien wel in combinatie met me snelkookpan." mompelde hij in zichzelf, en kuste vlinder. Raaf was stapel verliefd op zijn vlinder.