Aangereden-dieren-dag

"Het blijft een luguber idee." mompelde kangeroe tegen de andere dieren in het cafe.
Het was Aangereden-dag vandaag. En het verhaal was dat alle dode aangereden dieren dan weer 1 dag levend zouden zijn.
De meeste dieren geloofden er niet in, maar kangeroe was er niet gerust op.
"Ach welnee, zoiets bestaat toch niet!!! riep potvis. " Ik kon ook een mede potvis die was aangereden door een tractor. Nou, nooit meer wat van gezien!" " Inderdaad, het is een fabel. Volgens mij ooit verzonnen door die vos." beantwoorde amoebe. Maar niemand reageerde op amoebe. Zijn stem was wel heel zacht namelijk.
Plots kwam haas het cafe binnen rennen.
" Hebben jullie het gehoort??? Er zijn 3 bussen op mekaar gereden op de weg langs het bos. Een personeelsuitje van de luiaards-hang- vereniging. 30 luiaards zijn gewond of dood, maar ze hebben het zelf nog niet door!"
Tja, dat was een probleem met die luiaards. Hun reactiesnelheid was niet het sterkste punt.
Alle dieren renden en vlogen naar de bussen toe. Het was een grote ravage. De bussen lagen over elkaar heen, en her en der lagen dode luiaards.
"Mooi, ik heb weer werk dus." zei mier. Mier graafde altijd de graven in het bos. Alleen het graven, want dode dieren afleggen vond hij maar niks.
De andere dieren zaten vol ontzetting te kijken naar deze ellende. Iedereen was er wat ontdaan van. Maar, aan de andere kant, iedere dag ging er wel een dier dood. Dus de verrassing was er gauw van af. Iedereen ging over naar de orde van de dag, en dat betekende dus in  het cafe zitten.
Algauw zat de stemming er weer in, en voor ze het wisten was het alweer donker.
Kangeroe was er klaar mee. Hij was moe, en wilde naar zijn buidel. Alhoewel hij niet precies wist waar die gebleven was, ging hij toch op pad. Toen hij voorbij de laatste boom kwam, schrok kangeroe zich een hoedje!!! Vanuit de verte kwamen allerlei bloedige gedaantes aan strompelen.
Kangeroe gilde het uit! " Heeeelp, gadverdegadver!" brulde hij zo hard als hij kon. Maar niemand kon hem horen. Hij was te ver weg, en voor hij het zelf doorhad beet 1 van de gedaantes zijn keel door. Dood als een pierewaai liggend, vlogen de gedaantes bovenop kangeroe en vraten hem met huid en haar op.
Nadat kangeroe op was, trokken de gedaantes verder het bos in.
Ze strompelden verder en kwamen al gauw bij het cafe uit. Net dat ze voor de deur stonden, keek mus uit het raam. "Nee toch, daar zijn de Aangereden-dag-dieren. Ze komen ons verslinden!!" Iedereen rendde naar buiten. En daar stonden die bloederige gedaantes al te wachten voor hun hoofdgerecht.
Olifant en oorworm namen snel de benen, maar de rest van de dieren werden ingesloten. Niemand kon een kant op. De bloederige gedaantes likten hun lippen af, en wilden toehappen. Net op dat moment kwam raaf de hoek om lopen.
Raaf keek verbaasd. "Ja hoor, ook dat nog! Sodemieteren jullie eens even gauw op!" mopperde raaf, en duwde de bloederige gedaantes aan de kant. "Stelletje idioten jullie, ga terug naar je bus. Het circustheater is de andere kant op." De andere dieren keken verbaasd. De gedaantes liepen gewoon de andere kant op. En inderdaad terug naar hun bus. De dieren in het cafe zagen het nu pas!! Het waren die luiaards van het busongeluk. " Ja inderdaad," zei raaf. " Ze zijn van het circustheater. Ze worden normaal getemt door een bromvlieg als dompteur. Maar ja door het ongeluk ging het fout."
Potvis keek trots naar raaf. "Dus geen Aangereden-dag- dieren?? Hoe weet jij dat toch allemaal, raaf? "
"Mischien omdat ik nadenk, potvis. Aangereden dieren kunnen niet lopen. Die missen altijd wel een poot ofzo."
Iedereen was trots op raaf, en wilde een feest inlassen voor zijn slimheid.
Maar raaf zelf? Die was alweer richting zijn huis. Geen zin in feestjes, en alleen maar bezig met zijn snelkookpan. Hij had inmiddels de deksel eraf geschroeft  en nu probeerde hij alles uit, wat maar snel kon koken.