kraanvogel

"Ach hemelje lief, wat moet ik nu?" huilde kraanvogel luid in het boscafe.
De winkel van kraanvogel was in puin. Enkele goudvissen met een vreemde fascinatie voor rokken, hadden de klanten van kraanvogel gegijzeld.
Alle dieren keken elkaar aan. Maar niemand die het wist. Amoebe begon als eerste te praten. " Tja kraanvogel, ik vind het verschrikkelijk voor je, maar voor de gijzelaars is het ook niet fijn."
De dieren knikten instemmend om deze opmerking van amoebe.
"Wat kan mij dat schelen!!!" gilde kraanvogel. " Mijn winkel is aan gort, en die gijzelaars verdienen dik aan alle media-aandacht!" " Alsof het erg is als je een arm of been mist, pfff, je hebt er toch meerdere???"
Daar had kraanvogel weer gelijk in. Met name duizendpoot kwam veel op tv, omdat hij een poot kwijt was. Zijn grootste probleem was, dat hij nu nieuwe visitekaartjes moest laten maken!
En inderdaad, de winkel was lastig. Hoe moesten de dieren nu aan hun boodschappen komen. "Mischien importeren met een vliegtuig? " stelde neusaap voor. Maar ja, niemand had een vliegtuig.
" We kunnen alles zelf biologisch, ecologisch verantwoord verbouwen? " zei de Tjernobil- kip, die licht gaf in het donker.
Nee, dat duurde veel te lang allemaal. Slecht plan.
Raaf zat te peinzen. Er moest toch een oplossing komen!
Opeens kwam kikker voorbij huppelen. "Dat is het!!!!" riep raaf uit. "We gaan bezorgen!"
Raaf begon met alles te regelen. De laatste artikelen die nog over waren uit de winkel van kraanvogel werden verzameld en in een holle boom gestopt.
Vandaar moest kraanvogel alle boodschappen sorteren, en dan kon kikker bezorgen! Kikker was toch werkeloos, en had een Wajong. Dus alle tijd!!!
"Ahum, raaf??? ik zit nooit in een boom." "Ja hooor verpest het maar weer!" gilde larf. "Dan ga je maar voor het eerst van je leven in een boom zitten, simpele ziel!"
kraanvogel keek wat beteuterd, maar klom toch voorzichtig in de boom.
Kikker rende als een waanzinnige door het bos, overal boodschappenbriefjes ophalend!
Hij kwam hijgend aan bij de boom, waar kraanvogel als een wilde de boodschappen zocht, en alles bijelkaar plaatste.
"De eerste bestelling kan de deur uit, kikker! Hupsakeeee!"
Kikker keek verbaasd. "Hallo, hoe moet ik dit tillen? Ben maar een klein kikkertje hoor." pffff daar had raaf niet over nagedacht.
Gelukkig kwam Albert Paard net het bos binnen lopen. Paard had geen werk meer, sinds zijn baan bij een vakantie-operator gestopt was. Paard deed de PR voor kamelen in Egypte, maar was nu dus werkeloos.
" Laat mij dat maar doen! Gooi alles op een kar, dan kan ik bezorgen."
Zo gezegd, zo gedaan.
De dieren kregen hun boodschappen,
er was geen winkel meer, waar gegijzeld kon worden, en 2 dieren hadden weer een baan.
" Opgelost, terug naar me huis. Eindelijk weer wat tijd voor me snelkookpan." mompelde raaf in zich zelf, en nestelde zich in zijn huis, met de deurbel uit. "Ach hemelje lief, wat moet ik nu?" huilde kraanvogel luid in het boscafe.
De winkel van kraanvogel was in puin. Enkele goudvissen met een vreemde fascinatie voor rokken, hadden de klanten van kraanvogel gegijzeld.
Alle dieren keken elkaar aan. Maar niemand die het wist. Amoebe begon als eerste te praten. " Tja kraanvogel, ik vind het verschrikkelijk voor je, maar voor de gijzelaars is het ook niet fijn."
De dieren knikten instemmend om deze opmerking van amoebe.
"Wat kan mij dat schelen!!!" gilde kraanvogel. " Mijn winkel is aan gort, en die gijzelaars verdienen dik aan alle media-aandacht!" " Alsof het erg is als je een arm of been mist, pfff, je hebt er toch meerdere???"
Daar had kraanvogel weer gelijk in. Met name duizendpoot kwam veel op tv, omdat hij een poot kwijt was. Zijn grootste probleem was, dat hij nu nieuwe visitekaartjes moest laten maken!
En inderdaad, de winkel was lastig. Hoe moesten de dieren nu aan hun boodschappen komen. "Mischien importeren met een vliegtuig? " stelde neusaap voor. Maar ja, niemand had een vliegtuig.
" We kunnen alles zelf biologisch, ecologisch verantwoord verbouwen? " zei de Tjernobil- kip, die licht gaf in het donker.
Nee, dat duurde veel te lang allemaal. Slecht plan.
Raaf zat te peinzen. Er moest toch een oplossing komen!
Opeens kwam kikker voorbij huppelen. "Dat is het!!!!" riep raaf uit. "We gaan bezorgen!"
Raaf begon met alles te regelen. De laatste artikelen die nog over waren uit de winkel van kraanvogel werden verzameld en in een holle boom gestopt.
Vandaar moest kraanvogel alle boodschappen sorteren, en dan kon kikker bezorgen! Kikker was toch werkeloos, en had een Wajong. Dus alle tijd!!!
"Ahum, raaf??? ik zit nooit in een boom." "Ja hooor verpest het maar weer!" gilde larf. "Dan ga je maar voor het eerst van je leven in een boom zitten, simpele ziel!"
kraanvogel keek wat beteuterd, maar klom toch voorzichtig in de boom.
Kikker rende als een waanzinnige door het bos, overal boodschappenbriefjes ophalend!
Hij kwam hijgend aan bij de boom, waar kraanvogel als een wilde de boodschappen zocht, en alles bijelkaar plaatste.
"De eerste bestelling kan de deur uit, kikker! Hupsakeeee!"
Kikker keek verbaasd. "Hallo, hoe moet ik dit tillen? Ben maar een klein kikkertje hoor." pffff daar had raaf niet over nagedacht.
Gelukkig kwam Albert Paard net het bos binnen lopen. Paard had geen werk meer, sinds zijn baan bij een vakantie-operator gestopt was. Paard deed de PR voor kamelen in Egypte, maar was nu dus werkeloos.
" Laat mij dat maar doen! Gooi alles op een kar, dan kan ik bezorgen."
Zo gezegd, zo gedaan.
De dieren kregen hun boodschappen,
er was geen winkel meer, waar gegijzeld kon worden, en 2 dieren hadden weer een baan.
" Opgelost, terug naar me huis. Eindelijk weer wat tijd voor me snelkookpan." mompelde raaf in zich zelf, en nestelde zich in zijn huis, met de deurbel uit.