Anti-Apart-Urineren

" Iedereen gaat ook maar dood de laatste tijd." vertelde libelle aan de rest van de dieren in het cafe.
Afgelopen nacht was namelijk Bizon overleden op een behoorlijk hoge leeftijd.
" Ik dacht eigenlijk dat hij al dood was?" riep haas. " Ik heb hem sinds de voetbalwedstrijden niet meer gezien."
"Welnee haas," zei mol, " dan had je het heus wel in de krant gelezen!"
Bizon was namelijk beroemd. Bizon was verantwoordelijk voor de afschaffing van het apart urineren in het dierenbos.  Tot die tijd moest iedereen apart urineren, maar dankzij Bizon en zijn aanhangers mocht je dat ook in groepjes doen. Voor de gezelligheid. Bizon stond namelijk ook bekend om zijn gezelligheid.
" Maar waar was hij dan al die tijd?" vroeg potvis. " Waarom kwam hij nooit eens naar het cafe?" Niemand wist het. Het was eigenlijk ook wel een vreemde situatie. Was Bizon wel echt dood?
Raaf zat te denken. "Ik ga eens op zoek naar de Bizon-aanhang. Moet toch maar mijn medeleven tonen door dit overlijden."
En zo gezegd zo gedaan. Raaf vloog het bos door, langs de rotsen, op zoek naar de beroemde Apartplas-boom.
Daar aangekomen vond hij vele dieren al huilend om de boom. Tranen met tuiten.
Raaf voelde zich niet op zijn gemak.
" Eh sorry, maar hoe is Bizon overleden eigenlijk?" vroeg hij aan niemand in het bijzonder. De dieren begonnen nog harder te huilen! " Boehoe, arme bizon. Urineren zal nooit meer hetzelfde zijn. We hebben zo vaak samen gestaan. Dit is het einde der tijden!" brulde kikker. "Inderdaad! We moeten samen met Bizon stoppen met leven! Urine-Solidariteit!" gilde een pauw.
"Nee toch, idioten." mompelde raaf in zichzelf. Hij keek wat rond en zocht naar een normaal uitziend dier.
Aan de rand van de groep zat dolfijn. Raaf liep op hem af. " Dolfijn, jij was toch heel close met Bizon?" " Ssst, ja dat is zo." antwoorde dolfijn. " Maar zal ik je een geheim vertellen? Bizon was al 10 jaar dood in zijn hoofd. Hij kon alleen nog maar knipperen met zijn ogen. En verder niets meer." Raaf wist niet wat hij hoorde. "Maar hoezo dan? Waarom bleef hij zogenaamd in leven?" " Omdat ik bang was voor de reactie van de andere dieren." antwoorde dolfijn. "Ik had dit al voorspeldt, maar wil niet een massadood op mij  geweten hebben."
"Hmm, lastig." mompelde raaf, en hij dacht diep na. "Ik denk dat ik wat weet! "
"Maak een foto van bizon en kopieer die 1000 keer! Ik doe de rest."
Dolfijn keek verbaasd, maar deed braaf wat raaf zei.
En raaf stapte op de meute af.
"Beste volgelingen van Bizon. Ik wil jullie voorstellen om de denkwijze van bizon te verspreiden! Bizon heeft zoveel betekend voor het samen urineren! Bij iedere urineboom moet een foto van bizon hangen, zodat niemand ooit, maar dan ook echt nooit, nog alleen urineerd! Help mij met verspreiding van deze foto's!"
De volgelingen keken in eerste instantie verbaasd op, maar uiteindelijk begon iedereen te juichen. "Lang leve bizon! Urine-vrijheid voor iedereen!"
De volgelingen begonnen meteen met het verspreiden van de foto van bizon. En dezelfde dag nog hing bij iedere urine-boom de foto van bizon. Niemand hoefde ooit nog apart te urineren!
Raaf was tevreden. Geen doden in het bos, en bizon zou niet vergeten worden.
" Alleen knipperend met zijn ogen, haha, het moet toch niet gekker worden. Laat mij maar gewoon met mijn snelkookpan bezig zijn. En verder vind ik het wel goed." mompelde raaf in zijn eigen, en sleutelde rustig verder